جابر اردستانی گفت: بعد از فروکش کردن آتش و دود، خبر از دوستان و فرماندهان می گرفتم که می گفتند، معصومی پرواز کرد، مهدی خندان آن دلاور همیشه خندان به دیار عقبی پیوست. عباس ورامینی مسئول ستاد لشکر به لقاءالله پیوست. حاجی پور فرمانده تیپ یک عمار در بهشت برین جای گرفت و سراغ دیگر همرزمان کمیلی خودم را می گرفتم و با کوهی از غم و غصه روبرو شده بودم.

سردار یعقوب زهدی گفت: شهید جعفر نجفی ازنظر ایمان، شجاعت و تخصص و تسلطش به کار کامل بود، نه فقط در بحث دیدبانی، بلکه در بحث عملیات هم معمولاً فرمانده لشکرها از او مشاوره می گرفتند. خیلی هم اصرار کردند که فرمانده یک تیپ یا مسئولیتی را به او بدهند، ولی به دیدبانی علاقه داشت و می گفت من کار خودم را می کنم. واقعاً دیدبان در خط، فرماندهی می کرد، آقای نجفی هم یک آدم استثنایی بود.

مروارید، درخشندگی عجیبی دارد و مادر عباس(ورامینی) آن را بر می دارد. بعدها مادر عباس، خوابش را برای یک نفر تعریف و او این گونه تعبیر می کند که خداوند به تو فرزندی می دهد که نمونه است.